Kar tanelerinin yeryüzü seferleri adına essiz serpilişinde ritmini bulan beyaz bir musikîdir o. Ki kar hükmünde kararname ile söyler türküsünü. Kalpte çığ koparır, çerağlar tutuşturur beyin koridorlarında..

Yağan karın feryadını duy

Yere düsen çığlığını dinle

Hıçkırığını bir kenara koy da

Soluğunu almaya bak kalbinle

Kışı dondurulmuş saflığına bağışlıyorum.

Derin bir aklığın hücre çeperlerinde genişleme geleceğine mâliktir çünkü o. Ki mesafe çayırları boyunca süt renkli ilhamlar büyütür analık hakkına. Mevsimlere taç giydiren iklimler efendisidir. Aylar ve yıldızlar âzad kabul etmez kölesidir. Ve tebaasının damarlarında dolaşmayı bilir.

Rötar yaptı bahar kışı görünce

Ertelendi sevda seferleri

Düşmez de gönlümüze ilk cemre

Düşer kalp atışlarıyla kar taneleri

Kışın tartışılmaz âzametine alışıyorum.

Zira asildir o. Ki yükseklerde yaşar. Tenezzül takvimlerince yayılan sıcaklık boyu aramızdadır. Kesintisiz bir sessizliğin ocakbaşı çıtırtısında gizlidir yüreği. Kapı aralığından martı kanatlarına uzanan koşunun jokeyidir şubatı. Şu dumanlı başımızın gönderinde dalgalanır tekerrür küreği.

Kar tanelerine gözyaşlarımı bağlamalıyım

Oturup kardan adamlar için ağlamalıyım

Kısın bitimsiz gazeline başlıyorum:

Kıs moraran cesedimize bakışımızdır

Ardından sarışın ağıtlar yakışımızdır

Bir buz tabakası altında akışımızdır

Beyaz şimşeklere selam çakışımızdır

Yakamıza yanık kardelenler takışımızdır

Yasamayı canla başla bırakışımızdır

Kış bizim öldükten sonraki yasayışımızdır

Kış o bizim kış oğlu kışımızdır