Her sabah günün karanlığı yırttığı saatlerde ürpertilerle uyanmak olmasın. Dilimde kemikleşmiş bir ses dizininin ruhuma verdiği darp acılarını hissetmeyeyim. Çocukluğumun geçtiği gültepe’ nin alt sokakları, zeytinlikte yaptığımız kavgalar, manda gölünde unuttuğum çakım, gençliğim umut ağacına astığım düşlerimin keşkelerini hatırlamayayım.  İlk sevdamda kalsa da gönül mandalım.

Asıyorum bu beden gömleğini tutunmasız özgürlüklere. İskeleme çarpan bu buzdağının şiddetiyle alaborayım. Sancağıma sokulmuş ölümler yürümekte hayalimin dar koridorlarında. Veda ediyorum sustuğum suskunluğumun yorgun gemilerine. Anlıyorum; anlayamadığım aldanışımı. Kaç mevsim daha yağacak sensiz bekleyişlerimin imgesi gözyaşım. Acıyı bilirim yüreğim kanamaktır bekleyişlere son taşıyamazken özlemler, haritalarda görülemeyen kentlere firari adımlar atmaktır. Ve özlemlere vuslat yapraklarından bir gün tutmaktır. Ben de aynı yerdeyim tam yapı kredinin önünde bekliyorum yedi asır geçmişte olsa aynı takvime bakan yürekler aynı günde koparırlar vuslata açılan perdeleri. Zulamda bir sevda yanığı içimde ölümsüzlüğe inanan çocuksuluğum, üstümde bana emanet bir can yeleğimleyim. İşte bundandır tutunmak isteyişim hayata. Gölgeler örtsün üstümü Gölgelerime ışık tutulmasın, bırakın onlar gölgem olarak kalsın. Biriktirdiğim yarımlarıma bütünsel gözlerle bakmayın artık. Bir ömrün med-cezirlerine kapılmışken dalıp gittiğim bakışların. Üstüme gelmeyin geceler, eskisi gibi değilim korkuyorum hem ışıktan hemde sizden.. Boğulmuşum bu yalnızlık denizinde, attığım her kulaç içine çekiyor sular altında çırpınışlarımı. Kırık yelkenliler salıyorum körfezin en sığ yerinden kent denizime. İzmit kokluyorum saçlarında, demiryolu caddesinde ürkek adımlarımızı görüyorum gözlerinde, Fethiye caddesinde görüyorum her Pazar sabahı siluetini. İki kişilik bilet alıyorum sinema gişelerinden.. Uykuya dalmadan tek cümlelik o mesajı atıyorum Bir ihanet limanında açıyorum gözlerimi, verilmiş sözlerin üstünde can çiçekleri soluyor. Ekilmesi zor bakılması emek isteyen can çiçekleri ellerimde kuruyor. Her gece gördüğüm tüm rüyalar bana seni soruyor. Susuyorum. Kendimi çoğul yalnızlıklara asıyorum. Dur diyorum sonra, yaşamak için sebebim olmalı mutlaka. Ayaklarım boşlukta sallanırken yine tutunuyorum gözlerine, kirpiklerine, yüreğine hayatın…